De jongens van weblog.nl hebben vanaf augustus zo goed als alles vernaggeld. Oorzaak: een mislukt migratieproject. Mijn ‘A song a day keeps the doctor away’-projectje is totaal van zijn hart ontdaan: alle dagelijkse songs zijn alle embedded YouTube-clips kwijt. Zo is er geen donder meer aan.
Tot overmaat van ramp staan de berichten lukraak door elkaar en stikt het van de verdubbelde posts!!
Ik heb er zo’n sik van, dat ik er ook mee gekapt ben. Wel ga ik door met het werken aan mijn staalkaart van mooie songs. De maandlijsten kun je vinden op mijn andere weblog.
Het archief van 2006 tot augustus 2011 is nog wel hier, helaas dus zonder de clips. Met dank aan weblog.nl!! ;-(

Van de CD ‘Kismet’ van de Californische gitariste/zangeres Jesca Hoop uit 2007 komt dit gevoelige akoestische liedje. Ze vindt het zelf xe9xe9n van de gevoeligste liedjes die ze gemaakt heeft.

Het mooiste nummer van de CD ‘Dreams’ uit 2006 van deze band rondom Erland Oye, de Noorse muzikant die ook van Kings of Convenience bekend is. Het is ritmische elektronische muziek, wat hij maakt, maar hij geeft er een mellow-jazzy toon aan. Dat brengt een heel eigen sfeer. De band is ook al een paar keer op Lowlands geweest en ik heb Erland en z’n maten op Vlieland gezien, begin september.

Het was wat mij betreft verschrikkelijk jammer, dat David Eugene Edwards stopte met 16 Horsepower. Toen hij kort na het opheffen van deze band met de eerste CD van zijn nieuwe band, Woven Hand, op de proppen kwam, was ik direct totaal verrast al bij het eerste nummer, The Good Hand. Een fantastisch mooi lied. Op die CD, gewoon ‘Woven Hand’ genaamd, staan nog enige heel mooie songs, maar…. helaas, het is geen 16 Horsepower meer. Arrowhead is ook erg mooi.

Kim en Zoe Boekbinder, uit Oakland, California, vormen samen het cabaretduo Vermillion Lies. Ik weet bijna niks van deze dames; vond het terug op Last.fm. Maar het klinkt erg leuk; folky, en inderdaad cabaretesk. Het schijnt nu zo te zijn, dat ze meer solo dan samen optreden. De CD 'Separated by Birth', waar dit op staat, dateert uit 2006.

De derde CD die ze samen maakten, Hawk, is vorige week verschenen. Ik heb er al weer een stuk of beauty's op aangetroffen, waaronder die introverte kleinood. De lieflijkheid van Campbell heeft een bijzondere magie met de rauwe Lanegan. Ze kunnen nog een tijd voort, wat mij betreft.

Een geweldig dansnummer van de nieuwste CD van Gorillaz, genaamd Plastic Beach. Er staat erg veel rap op, die altijd goed is, doch die ik zelf niet altijd even pakkend vind. In dit nummer zit een onwijs opzwepend thema.

Inmiddels 42 jaar oud, dit psychedelische liedje van Pink Floyd. Het was de B-kant van het singletje 'It would be so nice' en heeft verder alleen op verzamel-CD's gestaan.
Al op mijn twaalfde werd ik helemaal gegrepen door de volgende mystieke regels uit dit lied:
Will the misty master break me
Will the key unlock my mind
Will the following footstepts catch me
Am I really dying

Begin jaren 70 maakte Alice Cooper furore met extravangante shows, waarin hij lugubere acts niet uit de weg ging. Nogal eens op het walgelijke af; als het maar shocking was. Zijn muziek was tegelijkertijd erg verzorgd, zoals je ook kunt horen op de LP 'School's out', waarvan dit nummer komt. Het is een prachtige melodieuze hardrocksong, het swingt en er zijn zelfs violen in verwerkt.

Hoeveel dreiging kun je leggen in drie tonen met een elektrische gitaar? Laat dat maar aan Emma Louise Niblett over. Die gitaar laat ze totaal de taal van haar teksten spreken. Dit nummer komt natuurlijk van haar nieuwste CD 'The Calcination of Scout Niblett'.